Jacek Gallant oficjalna strona

Najstarsza osada targowa

Lublin leży na wschodzie Polski. Liczy obecnie około 400 tysięcy mieszkańców i zajmuje powierzchnię 14.750 ha. Jest największym miastem po prawej stronie Wisły.

 

Za punkt ustalający położenie miasta, przyjmujemy pogranicze starego i nowszego Lublina, Bramę Krakowską. Jej położenie geograficzne przedstawia się następująco: długość 22o34′ 13″ na wschód od Greenwich, szerokość 51o14′ 53″ na północ od równika.

 

 

Położone w północnej części Wyżyny Lubelskiej, w sąsiedztwie nizin środkowopolskich Mazowsza i Polesia Lubelskiego miasto, zachwyca turystów ukształtowaniem terenu.

W podłożu, na którym powstało miasto, występują wapienie, margle i opoki wieku kredowego, a na nich zalega warstwa lessu.
Całe miasto leży w dorzeczu Bystrzycy, lewobrzeżnego dopływu Wieprza, a przez to w dorzeczu Wisły.Na terenie miasta wpadają do Bystrzycy dwie rzeki: z prawego brzegu płynąca od południa, poprzez dzielnicę Piaski, Czerniejówka - i lewego brzegu Czechówka, płynąca z zachodu obok Sławinka. Cała dolina Bystrzycy od dawien dawna zajęta była przez duże sztuczne stawy rybne. Rzeka spiętrzona w okolicy młyna Krausego, miała na terenie miasta niewielki spadek i zalewała niemal całkowicie obecną szeroką dolinę.

Na terenie dzisiejszego Lublina istnieją bardzo dawne tradycje osadnicze.
Sięgają one odległych epok dziejowych. W świetle badań wykopaliskowych, prowadzonych przez lubelskich archeologów, nieprzerwana linia rozwojowa Lublina zaczęła się w VII wieku naszej ery. W tym najstarszym okresie istniała na terenie dzielnicy Lublina, zwanej Czwartkiem, zamieszkała
osada, której liczne chaty - półziemianki i przedmioty codziennego użytku mieszkańców, wydobyto w toku wykopalisk. Te prace, które odsłoniły większą część wzgórza czwartkowego, nie ujawniły tam żadnych śladów urządzeń obronnych - wałów, fosy, bram i baszt, a także broni. Nie odkryto również śladów koncentracji rzemiosła i handlu. Nie ma więc przekonywujących dowodów, aby osada na Czwartku była osiedlem typu miejskiego, bądź obronnego. Skoro nie odkryto warownego grodu, a istnienie podgrodzia, stanowiącego najstarszą formę miasta nie jest możliwe do przyjęcia, sądzić należy, iż była to osada targ. Osady targowe powstawały samorzutnie, głównie na granicy stref gospodarczych, na przykład rolniczej i leśnej.

Nazwa Czwartku należy do grupy nazw miejscowości, utworzonych od dnia tygodnia, w którym odbywano targi. Najstarsza sieć targowa w Polsce ustalona została około połowy XI wieku, z okresem tym w literaturze wiąże się powstanie nazw miejscowości tego typu. Lubelski Czwartek również musiał powstać w tym czasie. Z nazwy wynika jednocześnie jego charakter jako targu. Ten fakt potwierdzają badania archeologiczne: na Czwartku rzeczywiście istniała w XI wieku zamieszkała osada - od tego momentu zaczęła się jego miejska historia.

 
Jesteś tutaj: Strona główna Zarys historii Lublina Najstarsza osada targowa